تبليغاتX
همه چیز در مورد بدنسازی




مصرف كربوهيدرات و آب


همان طور كه در قسمت مطالب آب گفته ايم، مصرف آب برای حفظ درجه حرارت

مناسب بدن براي ورزشكارانی كه در محيط‌هاي گرم رقابت و يا تمرين مي‌كنند، حايز

اهميت است. يافته‌اي تحقيقی اخير نشان مي‌دهد كه حجم كربوهيدرات در مايعات،

براي اينكه به جذب آب در بدن آسيب نرساند، بايد كمتر از 5/2 درصد باشد. به هر

حال، توجه اين تحقيقات بر چگونگي تأثير غلظت كربوهيدرات روي مقدار مايعاتي بود

كه از معده تخليه مي‌شوند، نه مقدار مايعاتي كه در بدن از روده‌ها جذب مي‌شوند.

بيشتر تحقيقات اخير نشان مي‌دهد كه غلظت كربوهيدرات پنج تا ده درصدي، به جذب

آب يا تنظيم درجه حرارت در طول تمرين طولاني در گرما آسيب نمي‌رساند. بنابراين،

ورزشكاران استقامتی روش‌های توصيه شده را مي‌توانند حتی موقع ورزش در هوای

گرم نيز استفاده نمايند.


 

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:14 قبل از ظهر |




بارگيری كربوهيدرات


بارگيری كربوهيدرات تحت عنوان ذخيرة اضافی گليكوژن يا فوق جبران گليكوژن عضلانی ناميده

مي‌شود كه سال‌ها است به عنوان روش پيشرفته خاصی توسط دوندگان استقامت‌های

طولاني و اسكی‌بازان استقامتی استفاده مي‌شود، و همچنين ممكن است برای هر ورزشكار

استقامتی ديگري مثل دوچرخه سواران و شناگران هم مفيد باشد. با توجه به اين نظرية

اساسی روش‌های آن ذخيرة اضافی كربوهيدرات و يا كربولودينگ برای ورزشكاران ساير

ورزش‌ها مثل تنيس، هاكی ميدانی و فوتبال كه ممكن است يك روز در چند بازی شركت بكنند

يا مسابقات تورنومنتی مناسب باشد.


همان طوری كه از نام آن پيدا ست، هدف اصلی ذخيرة كربوهيدرات، افزايش ذخاير

كربوهيدرات سطح زياد گليكوژن عضله و كبد در بدن مي‌باشد. تعديل تمرين ورزشی و رژيم

غذايی، هر دو حايز اهميت می‌باشد. اگرچه سال‌ها است كه تكنيك‌های زيادی مورد استفاه

قرار گرفته است معمولاً روشی كه براي قهرمانان استقامتی توصيه می‌شود، كاهش شدت

تمرين ورزشی در يك هفته قبل از مسابقه است. قبل از مرحلة كاهش شدت تمرين در حدود

هفت تا ده روز قبل از مسابقه، يك ورزشكار استقامتي مي‌تواند به طور معمول يك كار تمريني

طولاني را انجام دهد، در حالي كه يك فوتباليست ممكن است چندين بازي تمريني متوالي با

سرعت‌هاي متناوب اجرا نمايد. ولي تحقيقات تأكيد كرده‌اند كه فعاليت‌هاي ورزشي نبايد كاملاً

قطع شود. در خلال مرحله كاهش شدت تمرين، مقدار اندكي كربوهيدرات مصرف مي‌شود و

بعد، چند روز قبل از مسابقه، برنامه غذايي به رژيم غذايي پركربوهيدرات تغيير مي‌يابد.

تحقيقات نشان داده‌اند كه چنين روش‌هايي، هم ذخاير گليكوژن عضله و هم كبد را افزايش

خواهد داد. بافت‌برداري عضلاني نشان مي‌دهد كه مقدار گليكوژن در مقايسه با شرايط بدون

ذخيرة اضافي كربوهيدرات، بيشتر از دو برابر افزايش مي‌يابد. اين تحقيقات حاكي است كه

بارگيري كربوهيدرات اجراي فعاليت‌ها را در مسابقات استقامتي طولاني افزايش خواهد داد.

همان طوري كه كربوهيدرات قبل يا در خلال عملكرد مصرف مي‌شود، بارگيري كربوهيدرات در

ابتداي يك مسابقه استقامتي، كمكي درجهت سريع‌تر دويدن نخواهد كرد، بلكه در حفظ گام

زدن مطلوب براي مدت زمان طولانی‌تری قادر خواهد بود به ورزشكار كمك نمايد.

 

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:13 قبل از ظهر |




زمان مصرف كربوهيدرات‌ها


زمان مصرف كربوهيدرات برای ورزشكار هم در مسابقه و هم در تمرين حايز اهميت

است. در زير خلاصه‌ای از تحقيقات در مورد تغذيه كربوهيدرات قبل از مسابقه، در حين

مسابقه و بعد از مسابقه مطرح شده است.


اگر كربوهيدرات سی تا شصت دقيقه قبل از مسابقه مصرف بشود بهترين شكل

كربوهيدرات احتمالاً مصرف فروكتوز است، چون فروكتوز با تأخير جذب مي‌شودة در

مقابل، تا حدودی انسولين اضافی توليد نخواهد شد. بعضی از تحقيقات نه همه آنها

دربارة تغذية گلوكز سی تا شصت دقيقه قبل از مسابقه عقيده دارند كه تجمع

انسولين، واكنش هيپوگليسمی، مصرف اضافی گليكوژن عضله و كاهش در ظرفيت

عملكرد در ورزش استقامتی از پيامدهاي اين نوع مصرف گلوكز خواهد بود.


ولي تحقيقات نشان مي‌دهد كه مصرف كربوهيدرات پنج دقيقه يا همزمان با شروع

مسابقه بهتر است و آن زماني است كه كربوهيدرات از معده تخليه و توسط روده‌ها

جذب مي‌شوند و به وسيله‌ي خون به لوزالمعده جهت تحريك و آزاد كردن انسولين

حمل مي‌شوند. به عبارت ديگر ورزش آزاد كردن هورمون‌هاي معيني از جمله آدرنالين

را تسريع مي‌نمايد تا آزادسازي انسولين را براي افزايش سطح گلوكز خون، متوقف

نمايد.


در ضمن تحقيقات نشان داده است كه مصرف كربوهيدرات قبل يا در حين ورزش ممكن

است به عنوان منبع انرژي عضلاني تقريباً در ده تا بيست دقيقه هم استفاده بشود.

وقتي يك مسابقة استقامتي را با شصت تا هفتاد درصد حداكثر اكسيژن مصرفي (

Vo2Max) اجرا مي‌كنيد، عضلات شما مقدار گليكوژن زيادي به مصرف مي‌رسانند.

متأسفانه بدن نمي‌تواند كربوهيدرات كافي را به سرعت مصرف و جذب نمايد و

جانشين ذخاير از دست رفته گليكوژن كبد و عضلات بكند، سرانجام اين مقادير كاهش

يافته و خستگي افزايش مي‌يابد. ولي خوردن منابع كربوهيدراتي از افزايش زودرس

هيپوگليسمي جلوگيري خواهد كرد و زمان زيادي عضلات از كربوهيدرات به عنوان

منبع انرژي استفاه مي‌كند، و به بهبود عملكرد كمك خواهد نمود. (شما قادر به دويدن

با گام‌هاي سريعتر نخواهديد بود، اما توانايي شما براي دويدن با گام‌هاي معمولي

افزايش خواهد يافت، لذا با زمان سريعتري مسابقه استقامت را انجام مي‌دهيد.)

ضمناً تحقيقات دربارة فوتباليستها نشان مي‌دهد كه خوردن منابع كربوهيدراتي از

افزايش زودرس خستگي در مراحل بعدي بازي جلوگيري مي‌كند، بنابراين بازيكنان را

جهت حفظ سرعت در زمان طولاني‌تر ياري خواهد كرد.


مطالعات آزمايشگاهي زيادي اين نتايج را تصديق مي‌كند، اما اجازه بدهيد به يك

تحقيق موردي جديد كه در مورد دوازده گروه از قهرمانان جهاني انجام گرفته توجه

نماييم. اينها دوچرخه سواراني بودند كه سه بار مسافت‌هاي پنجاه و پنچ مايل را به

طور جداگانه در حدود يك هفته ركاب زده بودند. زمان فعاليت شامل شش دوره و در

هر دوره كمي بيشتر از نه مايل بود. دوچرخه سواران به صورت يكسان ابتدا پنج دور

ركاب مي‌زدند و بعد، همه به طرف خط پايان مسابقه رفتند. در اولين فعاليت آنها به

طور مصنوعي از آب شيرين استفاده كردند، در فعاليت دوم آنها هفت درصد مايع پليمر

گلوكز مصرف كردند و در فعاليت سوم هفت درصد مايع پليمر گلوكز- فروكتوز مصرف

كردند. ورزشكاراني كه فقط از آب استفاه كرده بودند، بيش از دو دقيقه آهسته‌تر

مسابقه را نسبت به آنهايي كه از مايعات كربوهيدرات مصرف كرده بودند، به پايان

بردند.


مصرف روزانه كربوهيدرات بعد از مسابقه يا ورزش بسيار شديد، برگشت به حال اوليه را تسهيل مي‌نمايد. بعضي تحقيقات نشان مي‌دهد كه مصرف كربوهيدرات، بلافاصله بعد از مسابقه يا مصرف آن كمتر از دو ساعت بعد از مسابقة استقامتي يا تمرين شديد، ذخيرة گليكوژن عضله را تسهيل خواهد كرد. يك رژيم غذايي پركربوهيدرات، براي ورزشكار استقامتي كه رزانه تمرينات شديدي دارند، حايز اهميت زيادی است.

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:11 قبل از ظهر |




كربوهيدرات‌ها و خستگی


متأسفانه به طور طبيعی نمی‌توان مقدار زيادی گليكوژن در عضلات ذخيره كرد؛ لذا،

مقدار گليكوژن عضلانی ممكن است فقط برای يك ساعت ورزش شديد هوازی دوام

داشته باشد. همان طوری كه ذخاير گليكوژن عضلانی درحين ورزش‌های طولانی

خالی می‌شود، خون كمك مي‌كند تا براي حفظ توليد انرژی در يك سطح معيني گلوكز

را از كبد به عضلات آزاد نمايد. ولي چون ذخاير گليكوژن كبد هم محدود است، نهايتاً

كبد براي تهيه گلوكز مناسب خون ناتوان خواهد شد.


به روش‌هاي مختلف منابع محدود كربوهيدرات بدن در خستگي دخالت دارند.


در مسابقات استقامتي با انفجارهاي سريع متناوب در مدت زمان طولاني مثل: فوتبال

و بسكتبال و هم مسابقات هوازي طولاني مثل دو ماراتن(km195/42) مؤثرتر

مي‌باشد.


اساساً يك بازيكن فوتبال، نود دقيقه يا بيشتر را با سرعت زياد در فواصل پراكند،

دوهاي بسيار سريع با زمان‌هاي برگشت به حال اوليه كم همراه با دويدن‌هاي

طولاني، نرم و آهسته (jogging) مي‌دود. در حين دوهاي خيلي سريع تارهاي

عضلاني FT به سرعت گليكوژن را مورد استفاه قرار مي‌دهند، بالاخره، در طول مراحل

پاياني نيمه‌ي دوم مسابقه، گليكوژن اين تارها، براي تحمل دوهاي خيلي سريع ممكن

است كاهش پيدا كند. اين عدم توانايي براي حفظ سرعت مطلوب در طول بازي

نمونه‌اي از خستگي است.


در يك دوي ماراتن خستگي به دلايل مختلفي اتفاق مي‌افتد:


اولاً كاهش گلوكز خون اين دوندگان، مغز را از منبع انرژي اصلي خود محروم نموده و

نهايتاً دونده احساس ضعف خواهد كرد.


ثانياً تخلية گليكوژن در تارهاي عضلانيST در پايان مسابقه، ممكن است اثرات

مختلفي برجا بگذارد. گرچه براي تارهاي ST چربي به عنوان يك منبع انرژي لازم

خواهد بود و چون سيستم انرژي اكسيژن نمي‌تواند به همان سرعتي كه (ATP) از

گليكوژن تأمين مي‌كند، از چربي تأمين نمايد، سرعت، رفته رفته كاهش خواهد يافت.

اگر بخواهيد سرعتتان را با توليد مقدار (ATP) كافي حفظ نماييد، تعداد تارهاي

عضلاني FT جديدي لازم خواهيد داشت. از آنجايي كه مشخص شده كه انرژي رواني،

تارهاي عضلاني FT را فعال مي‌كند، لذا حفظ سرعتتان از نظر رواني استرس‌زا و

خسته كننده خواهد بود.


پرواضح است، نظرية اساسي زير، استفاده از كربوهيدرات‌ها را به عنوان يك كمك

نيروزا در جهت حفظ سطوح گلوكز مناسب خون و گليكوژن عضله در حين ورزش‌هاي

شديد طولاني مورد حمايت قرار مي‌دهد.

 



 

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:9 قبل از ظهر |
استفاده از كربوهيدرات در حين فعاليت ورزشی


گليكوژن عضله براي دوباره سازی (ATP) جهت انقباض مداوم عضلانی به كار برده

مي‌شود. همان طوری كه در فصل قبل گفته شد، گليكوژن در تارهای عضلانی FT

تنها منبع سوخت براي دستگاه انرژی اسيد لاكتيك است كه در نوع تمرين بي‌هوازی

شديد استفاده می‌شود. به علاوه، گليكوژن در تار عضلانی ST سوخت برتر براي

سيستم انرژي اكسيژن در حين ورزش هوازی شديد می‌باشد.


مقدار مصرف منابع گليكوژن عضله، اصولاً به چگونگي شدت تمرين بستگي دارد. اگر

ورزش بي‌هوازي خيلي شديد انجام مي‌دهيد، گليكوژن را در تارهاي FT به مقدار زياد

و سريعي استفاده خواهيد كرد، اين نوع از ورزش‌ها ممكن است به توليد سريع اسيد

لاكتيك و به دنبال آن افزايش خستگي زودرس منجر شود.


در حين ورزش‌هاي هوازي از تركيب گليكوژن عضله و چربي‌ها به عنوان منابع انرژي در

تارهاي عضلاني FT خودتان استفاده خواهيد كرد. ولي، همان طوري كه شدت ورزش

هوازي خودتان را افزايش مي‌دهيد، از گليكوژن بيشتري نسبت به چربي‌ها استفاه

خواهيد كرد، زيرا گليكوژن سوخت مناسب‌تري است.


در حقيقت، وقتي كه از گليكوژن به جاي چربي استفاده مي‌كنيد، متناسب با

تجربه‌اي كه داريد، حدود هفت درصد انرژي بيشتري را به دست خواهيد آورد. چنانچه

از آمادگي بسيار خوبي برخورداريد، ممكن است قادر به استفاده از گليكوژن عضلاني

در تارهاي ST خودتان باشيد و ورزشتان در درصد بالايي از حداكثر اكسيژن مصرفي

بدون تجمع زياد اسيد لاكتيك اجرا خواهد شود و بنابراين، تمرين را در يك مدت زمان

طولانی ادامه خواهيد داد.

 

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:8 قبل از ظهر |


كربوهيدرات‌ها و انرژی


كربوهيدراتها در افزايش توان ورزش چقدر نقش دارند؟ كربوهيدراتها اولين منبع تأمين

انرژی براي تمام اعمال بدن و تمرينات عضلاني است. دستگاه گوارش تمام قندها و

نشاسته‌ها را به گلوكز، يا همان قند خون تبديل مي‌كند. سلولهاي عضلاني قادر

است تا مقدار اندكي از گلوكز سوختي مصرفي را به شكل گليكوژن عضلاني درون

خود ذخيره كند، اما نيازهاي فوري مغز و عضلات فعال بدن به انرژی، با استفاده از قند

خون (گلوكز) تأمين مي‌شود.


اگر قند خون زيادتر از حد باشد در مواقعي كه قند زيادی مصرف كرده باشيد 2 تا 3

ساعت پس از خوردن غذا، اضافة آن به بافت چربي (انرژی ذخيره) تبديل مي‌شود.


در صورتي كه مي‌خواهيد براي افزايش توان ورزش خود تا حد متناسب، ميزان

كربوهيدرات دريافتي‌تان را تنظيم كنيد بايد سرعت تبديل اين مواد را به قند خون و در

نهايت به انرژي بدانيد. مهمترين چيزي كهب ايد به خاطر بسپاريد اين است:

كربوهيدراتهاي مركب موجود در انواع غلات، ميوه‌هاي مغزدار، سبزيجات و بعض از

ميوه‌ها با سرعت كمي به قند خون تبديل مي‌شوند و در نتيجه، پيوسته انرژي لازم را

در ورزشهاي طولاني مدت فراهم می‌آورد. به همين دليل است كه عموماً

كربوهيدراتهاي مركب منبع ترجيحي انرژي براي فعاليتهاي ورزشي محسوب

مي‌شوند.


غذاهاي كربوهيدرات‌دار مثل نخودفرنگي، غلات، ذرت و ماكاروني عموماً در وعده‌هاي

غذايي پيش از مسابقه گنجانده مي‌شود چرا كه ساختار مولكولي پيچيده‌شا فراهم

آورندة انرژی در درازمدت است. اين وعده‌هاي غذايي را گاهگاهي براي بارگيري

كربوهيدراتها مصرف مي‌كنند. نكتة اصلي در اينجا است كه شما براي تأمين مواد

اصلي سوخت بدن خود در ورزش، يعني گلوكز و گليكوژن، نياز به مقادير زيادي

كربوهيدرات داريد. البته قبل از هر چيز به خاطر داشته باشيد كه كربوهيدراتها تمام آن

چيزي نيستند كه شما به آن احتياج داريد؛ مقادير متناسبي از چربي و پروتئين نيز در

رژيم غذايي شما اهميت دارد.


به خاطر اين كه در ورزشهاي استقامتي، فعاليت عضلاني بستگي به مقدار گليكوژن

ذخيره شده در عضلات شما دارد، بنابراين هنگام تخليه اين ذخاير متوجه خستگی

ناگهاني و شديدي در عضلات خود خواهيد شد. دوندگان ماراتون، اين حالت را به

تصادم با ديوار و دوچرخه‌سواران استقامت نيز آن را به تصادف تشبيه مي‌كنند. به

همين دليل است كه بارگيري كربوهيدراتها در فنون تغذيه كامل ورزشي نقش

بسزايي دارد. هر چه گليكوژن عضلاني بيشتر در دسترس شما باشد، بيشتر

مي‌توانيد بر سرعت خود بيفزاييد. چنين تغذيه‌اي خدمتي به ورزشكاران كرده است كه

از دست هيچ تمريني برنيامده است.


تا اينجا متوجه اين حقيقت شديم كه كربوهيدراتهاي مركب بيشتر از كربوهيدراتهاي

ساده مي‌تواند بر ذخيره گليكوژني عضلات (سوخت) شما بيفزايند. تحقيقات اخير

كاستيل (Costill) در زمينة تغذيه دوندگان مرد با استفاده از رژيم 70درصدي

كربوهيدراتهاي مركب در يك گروه و رژيم 70درصدي كربوهيدراتهاي ساده در گروه

ديگر، در هر 48 ساعت متعاقب دويدن نشان داد كه ميزان ذخيره گليكوژن عضلانی در

گروهی كه از كربوهيدراتهای مركب استفاه مي‌كردند 20 درصد بيشر از گروه ديگر بود.

 

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:6 قبل از ظهر |

كربوهيدرات‌ها
براي شما كه ورزشكار هستيد، مهمترين خاصيت كربوهيداراتها اين است كه چه در

فعاليتهای هوازی و چه در فعاليتهای بي‌هوازی همواره انرژی را برای بدن شما حاضر

و آماده نگه می‌دارد. برنامه تغذيه كامل ورزشی شما بايد شامل درصد بالايی از

كربوهيدراتها باشد: اين مقدار برای ورزشكاران قدرتی 50 تا 60 درصد و در ورزشكاران

استقامتی بين 70 تا 80 درصد است.


نيازهای فيزيولوژيكی مختلف برای انواع رشته‌های ورزشی، استفاده از مقادير خاصی

از پروتئين‌ها و كربوهيدراتها را طلب می‌كند. با عنايتی خاص به مصرف كربوهيدراتها

كار خود را شروع كنيد. تفاوت بين انواع كربوهيدراتها و چگونگي مصرف آنها در بدن را

فرا بگيريد. با فراگيری اين دانسته‌ها است كه مي‌توانيد رژيم غذايی كاملی برای خود

فراهم كنيد.



كربوهيدرات‌ها چه هستند؟


كربوهيدراتها- كه مشتمل بر تركيبات مختلفی از مولكولهای كربن،، هيدروژن و

اكسيژن هستند- سه دسته‌اند:


*قندهاي ساده (گلوكز، فروكتوز و گالاكتوز)، كه می‌توان آنها را در عسل وميوه‌ها

يافت، در اصطلاح علمی به مونوساكاريدها معروف هستند.


*ساكاروز يا قند معمولی، به عنوان سردستة دی‌ساكاريدها محسوب می‌شود

(لاكتوز و مالتز نيز از اين دسته‌اند).


*كربوهيدراتهای مركب، نشاسته‌ها (دكسترينها، سلولز، پكتين و گليكوژن) كه در

تمام غلات و گياهان بُنشنی يافت می‌شوند، به پُلی‌ساكاريدها موسوم‌اند.


يك از مهمترين انواع كربوهيدراتها، يعني سلولز در پوست ميوه‌ها و سبزيجات يافت

مي‌شود. سلولز در بدن انسان هضم نمي‌شود، بنابراين منبع مناسبی براي تأمين

انرژی بدن نيست. اما وجود اين ماده در رژيم غذايی، تفالة لازم برای هضم طبيعی و

دفع منظم مواد زايد را فراهم می‌آورد.


بهترين راه فهم تركيب كربوهيدراتها اين است كه يك دانة ذرت را در نظر بگيريد. لاية

خارجی اين دانه شامل 12درصد كربوهيدرات هضم شدنی است (سلولز، همی‌سلولز

و ليگنين) كه بدون اينكه جذب شود از دستگاه گوارش عبور می‌كند و همراه با مدفوع

خارج مي‌شود. استفاده از اين مواد فوايدی دارد كه مي‌توان حمايت از لوله گوارش

شما در برابر ناراحتيهاي مختلف، افزايش نظم و آرامش دستگاه گوارش و پيشگيری از

پرخوري از طريق افزايش احساس سيری را برشمرد.


درون هر دانة ذرت از قندهای ساده و ساكاروز (معمولاً برای راحتي كار اين دو گروه از

قندها را مجموعاً كربوهيدراتهای ساده به حساب می‌آورند) و نشاسته‌های مركب

ساخته شده است. بنابراين، ذرت منبع نسبتاً كاملی از كربوهيدرات‌ها است، با بخش

قابل هضمی كه مواد معدنی و ويتامين را به طرزی طبيعي، يعني يكجا، فراهم

می‌آورد. كربوهيدراتهای سادة موجود در ذرت و غلات كامل ديگر بر مزة غذاها

می‌افزايند اما از سرعت ورود قندها به جريان خون می‌كاهند.


 

+ گرد آوری شده توسط مهدی در جمعه هفدهم شهریور 1385 و ساعت 0:3 قبل از ظهر |

اصول علمی بدنسازی
همه چیز در مورد بدنسازی
-->





Powered by WebGozar